Fotoboek “Jazz leeft!” door Eric van Nieuwland en Ron Beenen

Burgemeester van Aartsen van Den Haag was gisteren in het Paard van Troje de eerste die het boek “Jazz Leeft!” uitgereikt kreeg tijdens het persmoment van The Hague Jazz.

Het boek is gemaakt door Eric van Nieuwland en Ron Beenen, beiden fotografen met een overeenkomstige stijl. Zij legden 5 jaar The Hague Jazz festival vast in hun fotoboek. Naast fotografie zijn interviews opgenomen met Wayne Shorter, Candy Dulfer, Jesse van Ruler, Wouter Hamel, Sensual, Rare Groove Orchestra en Doeshka Vrede. De interviews zijn afgenomen door Serge Julien en Maja Neijssen. Opmaak en ontwerp door Patrick Vos van Luid&Duidelijk.

 Fotografen die samen werken in een boek is vrij uniek maar voor dit project werkte het uitstekend. Mijn stijl van fotografie sluit goed aan bij die van Ron en samen heb je iets meer keuze uit de foto’s die we in 5 jaar gemaakt hebben om een boek mee te vullen. Je kan als festivalfotograaf helaas niet overal aanwezig zijn en we wilden een mooie doorsnee maken van de Jazz op het festival. Ook de interviews zijn gevarieerd. Van oud tot jong, en beroemd tot nog onbekend alle soorten zijn vertegenwoordigd met nadruk op de Nederlandse Jazz. Voor iedereen die dit festival heeft bezocht de laatste jaren een leuk weerzien met artiesten die je bekeken hebt. Het boek is tevens naslagwerk met een overzicht van alle artiesten die 5 jaar The Hague Jazz tot een succes hebben gemaakt.

Vanaf vandaag verkrijgbaar bij de Haagse boekhandel Paagman:

De makers reiken het boek uit aan de burgemeester (foto’s Kenan Zonnema):

Crossing Border 2010 “even wat anders dan Prince”

Het muzikale hoogtepunt van dit jaar was natuurlijk het concert dat Prince na 8 jaar weer eens in Nederland gaf. Daarna de volgende dag gevolgd door Crossing Border met muziek uit een totaal andere hoek. Zeker niet onaangenaam klonk het Deense geluid van Our Broken Garden in de tent van Cuartro wat het begin inluidde van alweer de 22e editie van dit bijzondere festival met muziek en literatuur. De vrijdag komt altijd wat moeilijk op gang, de meeste mensen verschijnen pas na het diner rond 20 uur maar het festival is dan al een uur bezig. Bear Run is bijvoorbeeld een van de Belgische bands dit jaar. In de kleine zaal van Union komt de neo soul van deze band goed tot zijn recht. In de grotere zaal Buchanan opent Edwyn Collins bekend van zijn hit “A Girl like You” uit 1994. Edwyn overleefde 2 hersenbloedingen en dat is in zijn motoriek nog te zien. Hoogtepunt van de avond (voor mij) was het optreden van Jamie Lidell. Ik had hem onlangs nog op North Sea Jazz gezien, maar dit intieme optreden sloeg bij mij meer aan. Compass is zijn laatste cd waar veel funky nummers van gespeeld worden,  Jamie is vooral bekend geworden met zijn hits “Another Day” en “Multiply”.

Naast IndieRock, Folk en Eclectische muziek wordt er tijdens Crossing Border ook veel aandacht aan de literatuur besteed. Auteurs lezen stukken voor uit hun boeken als intro bij de concerten, naast signeersessies  en interviews. Anna Drijver is in deze een wat vreemde eend in de bijt. Bekend als actrice heeft ze ook een boek geschreven en lees wat onwennig voor uit eigen werk.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Crossing Border breidt dit jaar niet alleen uit met een Belgische editie (vandaar de vele Belgische Bands op het festival), maar ook met een nieuwe locatie: De Duitse Kerk.Deze locatie geeft een nieuwe sfeer aan folk en country music die daar de 2e dag te horen was. Met o.a. Clarice van Houten als toeschouwer maakte de meiden van Smoke fairies indruk met hun akoustische Folk. Gevolgd door de country van Kurt Wagner met cowboy hoed en Cortney Tidwell, zij hadden meer publiek verdient. De zaterdag was trouwens een populair programma met o.a. Spoon en The National, publiek stond er lang voor in de rij en kwam de zaal niet eens in! Een smetje op t festival, misschien was het beter geweest The National naar het theater te verhuizen.

Kaapverdisch feestje in de Doelen (Cabo Verde Festival)

Iedere Kaapverdiaan is een wereldburger, als hij wordt geboren dan heeft hij altijd wel een oom, tante of nicht in het buitenland en zijn zijn ouders misschien wel van Senegal of Angola. De muziek van deze eilanden kent het zelfde verhaal en is een mix van Afrikaanse en Europese invloeden met een Kaapverdiaans sausje. Zo zijn er blijkbaar 49 verschillende soorten vast te stellen op de 9 bewoonde eilanden van Cabo Verde. Het festival van Cabo Verde is net zo kleurrijk als de mensen zelf. De Doelen in Rotterdam is dan ook een mooie plek om alle Kaap Verdianen bij elkaar te laten komen voor een feestje. Niet alleen muziek maar ook lekker eten en drinken hoort daarbij.

De opening van het festival is wat stijfjes met speeches van o.a. de burgemeester van Rotterdam en een minister van Kaap Verdië. Na een geschiedenisles over de muziek van Kaap Verdië wordt de reis begonnen met het eerste optreden. Drie generaties gitaristen treden gezamelijk op: Nestor Armindo Pires, Johnny Fonseca en Paulo Bouwman laten horen waarom de gitaar het instrument is van Kaap Verdië.

Op dit festival geen geren van de ene naar de nadere zaal om niks te missen. Met een optocht van trommelaars en dansers wordt het publiek begeleid van het ene naar het andere concert. In de Hal van de Willem Burger Zaal treden Bawtuquinhas op met de Batugue muziekvorm. Batuque verenigd een vraag en antwoordspel begeleid door handklap en percussie en wordt meestal gespeeld door vrouwen. De opzwepende Afrikaanse ritmes en de heerlijke dansbewegingen van de dames moeten je wel laten bewegen.

Hoogtepunt van het festival moet het optreden van Mayra Andrade worden, zij blijkt echter last van haar keel te hebben en dat is door het rauwe geluid dan ook te horen. Deze 25 jarige fraaie verschijning weet toch te boeien met haar eigentijdse versies van funaná, morna en batuque.

Afsluiter is de combinatie van Kaapverdische muziek met een “hollands” studenten orkest die ondermeer de Kaapverdische Frank Sinatra alias Johnny Ramos begeleid. De goede stemming en het feit dat het is uitverkocht mag een goed teken zijn in deze tijd waarin de toegangsprijzen zullen gaan stijgen (men wil de btw van 6 naar 19 procent verhogen) en de terugloop bij de vele concerten en andere festivals.

Foto-impressie van Cabo Verde Festival 2010:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ruben Hein nieuwe ster op Blue Note

In een vol People’s Place in amsterdam zagen rond de 400 mensen hoe Ruben Hein zijn eerste CD in ontvangst nam “Loose fit”. Blue Note heeft er weer een nieuwe Nederlandse ster (Ook Trijntje, Sabrina Starke en Gare Du Nord)bij om trots op te zijn. Loose Fit is geproduceerd door Stefan Kruger drummer van Zuco 103 en Fons Merkies (ondermeer filmmuziek De Tweeling). Ruben speelde met band negen nummers en nam dankbaar het grote applaus in ontvangst. Deze jongen heeft potentie om net als bijvoorbeeld Wouter Hamel groot te worden, ik blijf hem volgen..

Womex 2010 Wereld Muziek uit alle windstreken

Kopenhagen is voor de tweede maal het terrein waar alle mensen die wereldmuziek een warm hart toe dragen op afkomen.Voor de tweede keer was het ook mijn beurt om samen met een Deense en Amerikaans-Argentijnse collega aan verslaglegging te doen. Vijf vermoeiende dagen met heel veel verschillende muziekstijlen, talen en mensen om je heen, maar wat een inspiratie en adrenaline krijg je ervan! Voor verschillende artiesten heb ik mooie series live fotografie kunnen maken ter promotie, leuk om die later weer eens tegen te komen op verschillende plekken op het internet of als poster bij een concert. Van Afganistan en IJsland, Wales tot diversen Afrikaanse landen alleen de passie telt voor de muziek. Verslaglegging in foto’s van de Expo, day en showcases kun je vinden op:

http://www.thedigitalphotoexperience.nl/indexwomex2010.html

een impressie van de showcase foto’s vind je hieronder:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.